Günün Hikayesi: Peşin Hüküm

Genç adam evinin alt katında marangozluk yapıyordu. Kapı ve pencere konusunda uzmandı. Fakat plastik pencereler yaygınlaşınca ahşap olanlara rağbet azalmıştı. Bu yüzden işler iyi gitmiyordu. Üstelik çocukları da büyümüş, biri hariç hepsi okula başlamışlardı. Masrafları artınca yanındaki kalfasına yol verdi. İşe biraz daha erken koyulur, yardımcıya ayırdığı parayı çocukların harçlığına katarım diye düşündü.

Adam bir gün çalışırken elektrik kesildi ve uzun süre beklediği halde gelmedi. Aksi gibi o akşam üzeri teslim etmesi gereken birkaç pencere vardı. Boş kalmayı hiç sevmezdi. Planyayı yağladı, taşları süpürdü. Biraz dinlenmek için eve çıkarken sigorta gözüne çarptı. Eğer yanılmıyor ise bu iş normal değildi. Biri gelip sigortayı kapatmış olmalıydı.

Şalteri kaldırınca atölye aydınlandı. Tahminleri doğru çıkmıştı ama bu işe bir anlam veremiyordu. Şaka dese böyle bir şaka yapılmazdı. Kendisini kıskanacak böyle bir düşmanı da yoktu.

İşe koyulduğunda yine aynı şey oldu. Ama bu sefer suçluyu görmüştü; oğlu evden atölyeye bağlanan merdivenden sessizce aşağı inmiş sigortayı kapattığı sırada, babasını karşısında bulmuştu.

Adam 10 yaşına gelmiş  bir çocuğun böyle haylazlık yapmasını affedemezdi. Bütün günü, onun yüzünden mahvolmuştu. Bir kere yapmış olsa ses çıkarmazdı. Ama tekrarlaması hangi yönden bakılırsa bakılsın, büyük hataydı. Saçlarından yakalayıp sıkı bi tokat attı. Her şey onun iyiliği içindi. Belki vurduğu bu tokat, serseri olmasını engellerdi.

Adam oğlunun gözyaşlarını görmezden geldi ve eve çıktıktan sonra eşine dert yandı.

“Bu çocuğun, okulda kimlerle düşüp kalktığını bilmemiz lazım. Eğer serbest bırakırsak, başımıza büyük dertler açacak!”

Adam bir süre düşündü. Sonunda da en kolay yolu buldu. Oğlunun hiç aksatmadan tuttuğu günlüğünde arkadaşlarına ait bir ipucu olmalıydı. Eşi karşı çıksa da ona kulak asmadı ve çocuğun günlüğünü okumaya başladı.

Oğlu, en son sayfaya şu satırları yazmıştı:

“Bu gece kötü bir rüya gördüm! Atölyede çalışırken babamı elektrik çarpıyordu. Allah’ım onu lütfen koru! Bende elimden geleni yapacağım.”
…..

“Dinlemeyi severim. İnsanları dikkatle dinleyerek çok şey öğrendim. Çoğu insan karşısındakini hiç dinlemez.”
(Ernest Hemingway)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest